Start Materiały Projekt e-teczka Ewangelizacja 20 myśli o sposobie ewangelizacji
20 myśli o sposobie ewangelizacji


1. Bądźcie delikatni. Jaki rybak rozpoczyna od czyszczenia ryby przed jej złowieniem? Jeśli chodzi o połów ludzi, musimy szczególnie uważać, żeby nie przestraszyć tego, do kogo chcemy się zbliżyć.

2. Bądźmy cierpliwi! Ogrodnik z Ewangelii mówi do właściciela drzewa figowego: Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopię je i obłożę nawozem; może wyda owoc (Łk 13, 1819). Jezus nie posyła nas jako kupców do pertraktacji z klientem, lecz jako siewców.

3. Zajmujcie się wszystkimi! Będąc wierni zasadzie pierwszeństwa biednym, nieśmy Chrystusa tym, którzy nic nie mają, ale także tym, którzy posiadają majątek, ale nie posiadają zbawienia!

4. Angażujcie wszystkich! W czasie bierzmowania arcybiskup Singapuru powiedział: Ewangelizatorami są wszyscy, którzy znają Chrystusa. I oni mają ewangelizować tych, którzy Go nie znają.

5. Zaczynajcie od najbliższych! Pewnego dnia ktoś zapytał rektora seminarium o ogrodnika, który pracował u seminarzystów w ogrodzie: Czy on chodzi na Mszę? Nie wiem – odpowiedział rektor. Czy on jest chrześcijaninem? Nie wiem. Wtedy rozmówca wykrzyknął: Jak ksiądz może wychowywać duchownych, jeśli nie zajmuje się wychowaniem tych, którzy pracują dla niego!

6. Pokładajcie waszą nadzieję w Bogu. Problem nie polega na tym. czy my odnaleźliśmy Boga, lecz raczej czy Bóg nas znalazł. To nie Pan Bóg jest zagubiony, lecz my. Dawid zwyciężył Goliata, gdyż odrzucił armię, na którą liczyli inni, i położył całą ufność w Bogu. Co powiedział Goliatowi? Idę na ciebie w imię Pana Zastępów, Boga wojsk izraelskich, którym urągałeś (1 Sm 17.45). Bez tej ufności nie mamy szans, żeby zdobyć świat dla Jezusa Chrystusa!

7. Módlcie się! Pewien ksiądz, błogosławiąc Najświętszym Sakramentem, poczuł, że dziecko z chóru ciągnie go za sutannę, w momencie gdy z szacunkiem stawiał monstrancję na ołtarzu. Spostrzegł wtedy, że zapomniał włożyć do środka hostię. Och, powiedział, znowu zapomniałem o jakimś szczególe! Dla ewangelizatorów modlitwa nie jest szczegółem, lecz stanowi serce i duszę ewangelizacji!

8. Niech słowa Przyjdź, Duchu Święty! będą waszą stałą modlitwą! Duch Święty jest twórczą mocą Boga, Tym, który tworzy każdą nową rzecz. Oznacza to, że nieustannie jest nam potrzebne nowe Zesłanie Ducha w Kościele, jeżeli chcemy mieć nową ewangelizację. Jezus określił Ducha Świętego jako prawdziwe źródło, skąd wytryskują wszystkie myśli i słowa, których potrzebujemy, aby świadczyć o Nim przed sędziami i królami, aż po krańce ziemi. Faktem jest, że nikt, z wyjątkiem Boga samego, nie może mówić o Bogu tak, jak trzeba.

9. Połączcie wasze wysiłki! Spotkanie Apostołów w Wieczerniku było pierwszym Zesłaniem Ducha i w ten sposób rozpoczęła się ewangelizacja. Mężczyźni i kobiety, którzy dzielą wysiłek wielkiej wagi, będą też mogli dzielić jedyne doświadczenie: to, że należymy do siebie nawzajem. Oznacza to nową dojrzałość i nowy dynamizm w misji Kościoła (zobacz: J 17, 21).

10. Pracujcie dla Kościoła! Jeżeli matka nie żywi swoich dzieci, jeżeli mąż nie wspiera żony, to jakże mogą stanowić rodzinę? Jeżeli nie prowadzimy ewangelizacji, jeżeli nie pracujemy nad energicznym wzrostem Ciała Chrystusa, to jak będziemy stanowić Kościół i Bożą rodzinę? Co robimy, aby zachować żywy Kościół? Kościół powszechny jest tym bardziej żywy, im staje się silniejszy przez ewangelizację (Evangelii nuntiandi, nr 14).

11. Przygotujcie się! Gdybym został zaproszony do zrealizowania kilku reportaży w telewizji, potraktowałbym to bardzo poważnie. Pan Bóg posyła nas, abyśmy głosili Dobrą Nowinę na całym świecie! To jest audytorium znacznie większe, niż to, którym dysponuje jakaś sieć telewizyjna. Mamy głosić całemu światu Dobrą Nowinę o narodzinach, śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa i dlatego jesteśmy zobowiązani, aby być do tego przygotowani lepiej, niż najlepsi prezenterzy telewizyjni. Nikt nigdy nie był posłany przez kogoś ważniejszego, aby głosić większą nowinę od tej.

12. Używajcie prostego języka! Pewien ewangelizator zapytał kogoś w Tajlandii: Bracie, czy znasz Jezusa Chrystusa? Aten, ponieważ nigdy o Nim nie słyszał, odpowiedział: Nie jestem pewien, a gdzie On mieszka? Dla nas, którzy mamy za zadanie umożliwić innym poznanie Chrystusa, problem polega nie na tym, że mamy wiedzieć, co trzeba głosić i jak się to mówi. Problem nie polega na głoszeniu, ale na naśladowaniu Jezusa Chrystusa! Mamy uczyć się Jego sposobu postępowania i rozumowania. Zauważcie, jak stopniowo tłumaczył On zbawienie dwóm uczniom na drodze do Emaus. Zaczynajcie od początku, mówcie jasno, konkretnie, tak jak jest to powiedziane w Biblii; i bądźcie przy tym pokorni!

13. Łączcie wszystkie elementy! Jeśli jedynie będziemy cytować słowo, ludzie mogą się znudzić. Jeśli przejawiamy zbyt wiele wrażliwości i emocji, łatwo możemy stracić kontrolę nad tym, o czym mówimy. Jeśli jednak głosimy słowo z mocą Ducha Świętego, wówczas zaczyna się dla nas i dla innych duchowy wzrost i dojrzewanie.

14. Róbcie wszystko! Bądźcie jednocześnie aktywni i kontemplujący! Bądźcie ludźmi modlitwy i apostolstwa! Wyjść z siebie, żeby zdobyć świat dla Jezusa Chrystusa, to czyste szaleństwo, gdyby nie szło się najpierw do samego Chrystusa przez modlitwę i naukę. Jeśli nie wychodzi się z samego siebie, żeby nieść Go innym, to spotkanie z Chrystusem jest jałowe. Dobre uczynki bez modlitwy są pychą, a wiara bez uczynków jest martwa.

15. Bądźcie przekonani o znaczeniu ewangelizacji! Dobra Nowina oznacza świadomość, że tylko Jezus Chrystus jest Panem. Nie wszyscy ją mają. Na początku lat dziewięćdziesiątych naszego stulecia w ponad pięćdziesięciu państwach świata toczyła się wojna. W wielu miejscach świata ludzie jeszcze nie usłyszeli, nie zrozumieli i nie wchłonęli orędzia Chrystusa i Jego misji pokoju przez przebaczenie i pojednanie. Ogromna część ludzkości żyje w nędzy. Nieliczni są też ci, którzy stosują przykazanie: Kochaj bliźniego swego, jak siebie samego.

16. Bądźcie zdecydowani! W przeszłości dobra nowina o zwycięstwie wojskowym głoszona była przez heroldów, których historia unieśmiertelniła za ich poświęcenie i odwagę (taka jest geneza biegu maratońskiego). Płonąc z chęci przyniesienia nowiny jak najprędzej, posłaniec biegł aż do wyczerpania i śmierci ze zmęczenia. Dla ewangelizacji takimi heroldami są ewangelizatorzy. Dobra Nowina o zwycięstwie Chrystusa nad grzechem i śmiercią wymaga od każdego z nas jeszcze większej determinacji, a kiedy zajdzie taka potrzeba, nawet ofiary życia.

17. Bądźcie odważni! Młodzi ewangelizatorzy na Hawajach ślubują, że będą się starali robić wszystko jak najlepiej, a Bogu zostawiają resztę. Pewna młoda dziewczyna dodaje do tego: Zdarza się niekiedy, że trafiacie na zamknięte drzwi. Powinniście wtedy iść za przykładem Jezusa i pokonać je bez wahania!

18. Oczekujcie na Krzyż! Powinniśmy naśladować Maryję, Gwiazdę Ewangelizacji. Ona była lepszym świadkiem niż wielu Apostołów, gdy stała wraz z Janem pod Krzyżem, przyjmując i przeżywając każdą chwilę i każde cierpienie podczas Męki swego Syna dla nas.

19. Nie czekajcie! Zbyt wielu jest na świecie ludzi jutra. Jezus był jeszcze małym chłopcem, kiedy rodzice znaleźli Go, gdy nauczał w świątyni. Tłumaczył się, że był tam w sprawach swego Ojca. My mamy tego samego Ojca, co On, i te same sprawy. One nie mogą czekać do jutra!

20. Nie zapierajcie się! Szymonie, czy kochasz Mnie! (...) Paś owce moje (J 21, 17). W czynieniu dobra nie ustawajmy, bo gdy pora nadejdzie, będziemy zbierać plony, o ile w pracy nie ustaniemy (Ga 6, 9).

 

o. Tom Forrest

 

Znak roku OŻK 2017
"Sługa Niepokalanej"

Podziel się kromką Słowa!

 

Słowo o nas i naszym logo.

Modlitwa zawierzenia

serdecznie poleca strony:

stat4u

 

Wsparcie i patronat: