Wstęp

 

„Ewangelizacja jest naturalną konsekwencją i owocem
realizacji programu formacyjnego Ruchu
a zarazem jedyną weryfikacją i sprawdzianem autentyzmu tej formacji."
(Wnioski końcowe III Krajowej Kongregacji Odpowiedzialnych Ruchu
w Niepokalanowie w dn. od 3 do 5 III 1978 r )

 

Ewangelizacja, ewangelizować, ewangelizowany … słowo odmieniane przez osoby i sytuacje. Słowo, któremu towarzyszy często entuzjazm, czasem niepewność, niekiedy lęk. Wielu z nas wyjedzie na rekolekcje podejmując w czasie nich temat czy posługę ewangelizacji. Często w związku z tym pojawiają się pewne mity, lęki, przewartościowania. Nie jest naszym celem, dogłębne studium tematu (tu polecamy pierwszą część podręcznika „Rekolekcje ewangelizacyjne” ks. Blachnickiego lub załączoną lekturę).

Celem ewangelizatora jest głoszenie osoby Jezusa Chrystusa, który jest Dobrą Nowiną – Ewangelią, co prowadzi do ożywienia wiary i chrześcijańskiego świadectwa. Wielu pyta, kiedy mogę ewangelizować bez lęku? Odpowiedź jest dość prosta: wtedy kiedy sam jestem zewangelizowany. Czyli mogę czynić uczniów Jezusa tylko wtedy kiedy sam jestem Jego uczniem.

Dlatego chcielibyśmy podzielić się z wami kilkoma myślami związanymi z ewangelizacją. Mamy nadzieję, że zarysowana problematyka, będzie punktem wyjścia do podjęcia owocnej współpracy z Panem w misji czynienia uczniów. Myśli postaramy się uporządkować według możliwych pytań.

 

„Nie możemy być spokojni, gdy pomyślimy
o milionach naszych braci i sióstr,
tak jak my odkupionych krwią Chrystusa,
którzy żyją nieświadomi Bożej miłości”.
(Jan Paweł II, Redemptoris Missio nr 86)

 

Znak roku OŻK 2018
"Młodzi w Kościele"

Podziel się kromką Słowa!

 

Słowo o nas i naszym logo.

Modlitwa zawierzenia

serdecznie poleca strony:

stat4u

 

Wsparcie i patronat: